A Loner

Tingnan mo tong mga kasama ko...ang sabi nila wag ko silang iwan kasi nag-iisa daw ako at baka malonely ako...eh sila pa nga tong unang aalis kesa sa akin...haaayyy...by the way...nung isang araw, nasabi sa kain ng kaklase ko who is also my friend na nagbago na raw ako....kung bakit..hindi ko alam...pero kung nagbago na talaga ako? Ramdam ko...aminado ko sa sarili ko na minsan napapatigil na lang ako kasi napapansin kong may iba na nga sa akin...hindi ako nagsasabi ng problema ko sa mga kaibigan ko kasi...kadalasan, may mga problema din sila...minsan naman, feeling ko...hindi sila nakikinig...nasasaktan lang ako...kung anu-ano ng pumapasok sa isip ko...pero mabigat pa rin ngayon ang puso ko...nag-iba na talaga ako...ang bigat lagi ng pakiramdam ko...I do smile but unlike before..it don't lasts forever...kahit nga ako naguguluhan na rin sa sarili ko...ano ba talagang gusto kong mangyari???Hindi ko alam...basta ngaun...nararamdaman ko nanamang dumudugo at sumasakit ang puso ko....sinusubukan kong maghinga ng sama ng loob sa nanay ko pero...hindi niya ako maintindihan...binabago niya ang pinaniniwalaan ko...isa siya sa dahilan kung bakit ako nagkakaganito...hindi ko naman siya kayang sumbatan kasi...ayokong sumama ang loob niya sa akin...kaya sa halip, ako na lang angmagtitiis...ewan ko ba...ang hilig kasi ng Diyos na pagsamahin ang dalawang taong magkaiba...magawa ko naman kaya ang misyon ko na maintindihan din ako ng nanay ko...?hindi ko alam...Pero sa ngayon...malinaw na sa akin kung anong misyon ko sa mundong to...kung ano yun..?ako na lang ang nakakaalam....nahihihirapan na akong huminga ngayon sa bigat ng dibdib ko(not because i have big breasts)....maaaaayyy(imbis na haaaayyyy).