sa totoo lang...

kelangan ko ng makakasama na susunod sa akin...muchacho..nasabi ko na ata yun sa isang post ko...

ayun...masarap talagah maging masokista.....hindi ko kayang baguhin ang sarili ko..hindi talagah....although alam ko na may ibang parts ko ang dapat bawasan para maidagdag sa ibang parts na kulang....baka kulang lang ako sa pagsusulat dito kaya nagiging pusong mamon nanaman ako.....(ano kayang english ng mamon...?) hahah....

oh well...hindi ko alam ang english ng mamon eh....hamon oo....pero mamon hinde....(si piolo ay kasalukuyan ngayung binubugbog sa LOBO....) brutal naman nito....

sakit ng nararamdaman ko....totoo kayang nakakamatay ang stress...i worry too much...haayy....kasalanan ko ba....(meow...)

napaka hirap ngayun sa bahay....pushy na kuya.....makulit na ninang at mama...maraming bisita...sanggol na ang tagal umiyak...walang makitaang company for ojt (baka hindi din lang ako sobrang naghahanap)....and many more....

wala man lang nakakaramdam sa akin...lahat kasi ng tao may kanya-kanyang problema....too busy to even think of others....why should they....we have our own seperate lives....

lalim non..hindi ko kinaya...oh well....wala na...hahah..sinasaktan nila ako...unknowingly....(^^) pero wala ako magagawa...dahil kahit pinaparamdam ko sa kanila....wala din naman sila pakialam....nagagalit pa sila sa akin..heheh...

JANE!!!